De WK-koortsdroom
- Koen van Veen
- 11 jun
- 5 minuten om te lezen
De WK-koortsdroom, die term claim ik gelijk maar even. Ik heb ‘m in ieder geval nog niet voorbij zien komen en hoewel hij wat makkelijk bedacht is, bekt het naar mijn mening wel lekker. Het WK voelt namelijk nu al als één grote koortsdroom en van WK-koorts is nog geen sprake. Ook niet vlak voor de eerste wedstrijd.
Want nog een paar uurtjes en dan mogen we weer: Mexico - Zuid-Afrika. Landen die ons twee van de grootste supportersergernissen in de voetbalhistorie hebben gebracht: de Mexican wave (al zijn ze alleen naamgever, het is uiteraard bedacht in de VS) en de Vuvuzela. Die staan dus nu tegenover elkaar, voor voornamelijk Mexicaans supporters. Als die het stadion inkomen althans, want stakende leraren zorgen voor grote problemen in Mexico City, waar de wedstrijd gespeeld gaat worden. Maar dat is niet het enige rare.
Een Somalische scheidsrechter komt Amerika niet in en wordt door de VS maar direct beschuldigd van banden met terroristen. De Iraanse selectie moet verplicht in Mexico verblijven, hoewel ze hun wedstrijden spelen in de VS. Afrikaanse en Islamitische teams worden onderworpen aan uitgebreide grenscontroles die uren duren, waar landen als Nederland zo door mogen lopen.
Er zijn extra reclameblokken vermomd als drinkpauzes, de rust van de finale wordt opgerekt om er een Super Bowl-achtige halftime show van te maken en bondscoaches gaan geïnterviewd worden tijdens de rust. Drie dingen waar ik niet bepaald naar uitkijk, al ben ik wel benieuwd naar de ongemakkelijkheid van de rustinterviews.
Nederland speelde op een trainingsveld een oefenwedstrijd tegen Oezbekistan, een land waar ze tot 5 jaar geleden nog met een gevulde schapenmaag voetbalden, maar dat nu met Fabio Cannavaro als bondscoach ineens meedoet aan een WK. Oranje wint met 2-1 door twee penalty’s. Guus Til krijgt rood vanwege twee handsballen in één actie. Igor Sergeev, spits van Persepolis (Iran), scoort voor Oezbekistan. Dus nog even voor de tijdreizigers uit het verleden die dit lezen: Ja, Oezbekistan doet mee aan het WK en Guus Til ook.
Alles wijst erop dat Gianni Infantino nóg corrupter is dan zijn voorgangers, maar hij heeft meer macht dan ooit iemand bij de FIFA heeft gehad en wordt onder andere gesteund door oud-topspelers die dankzij hem geregeld op snoepreisjes mogen. Sneijder gaat zelfs zo ver om in de podcast Gianni’s imperium te zeggen dat het geen heel slechte voetballer is - deze beelden zeggen iets heel anders. De Kim Jong-un van het Alpengebied mag straks vrolijk het grootste sportevenement ter wereld openen. En waarschijnlijk steekt hij die andere namaak-Kim Jong-un dan nog een paar enorme veren in zijn reet.
Allemaal onderdeel van de WK-koortsdroom.
Er schijnen ook wedstrijden gespeeld te worden in Canada, maar daar hoor je verder niks over. Het zou mij niet verbazen als straks blijkt dat ze Canada vergeten zijn. Net als iedereen straks trouwens alle perikelen vergeten zal zijn. We zijn er weer bij, en dat is voor velen meer dan prima. Stel je bent Italiaan en je moet toekijken hoe Haïti, Kaapverdië, Jordanië en Curaçao meedoen aan een WK waar jij je niet voor hebt weten te kwalificeren: Un sogno febrille, een koortsdroom met Italiaanse handgebaartjes.
Koortsdromen zijn - volgens de kenners - intense, bizarre en vaak nachtmerrieachtige dromen. Ook Leon Goretzka leeft in een koortsdroom. Niet omdat hij niet goed in de groep ligt of niet met de spanning om kan gaan, maar omdat er een fan is (al is het de vraag of hij echt fan is), die hem overal stalkt en keihard Goretzkaaaaaaaaaa schreeuwt. Dan kwam Michel Breuer nog goed weg in zijn tijd bij Sparta.
De hele poulefase wordt sowieso één grote koortsdroom, met wedstrijden als Iran - Nieuw-Zeeland, Canada - Qatar en Jordanië - Algerije. Eigenlijk het hele WK. Een WK dat nog niet leeft, zelfs niet nu het voor de deur staat. Dat wedstrijden midden in (onze) nacht worden gespeeld zal niet meehelpen. Het zal even wennen zijn na het laatste WK, toen we de hele dag door wedstrijden konden kijken. Onder werktijd even gluren naar Japan - Costa Rica en bij thuiskomst gelijk door met België - Marokko.
Dat zit er allemaal niet in dit jaar, maar laten we hopen dat mijn voorspelling niet uitkomt en dat het wél een leuk WK wordt. De wedstrijden om 3.00 ‘s nachts zal ik niet meepakken, maar ik sluit niet uit dat ik het virus te pakken krijg en toch stiekem de wedstrijden van 0.00 meepak. Of misschien blijft het wel bij een koortsdroom totdat het nieuwe seizoen begint.
Last minute toevoeging aan de koortsdroom: Orgel Joke mag optreden als Oranje de volgende ronde haalt. Niet op een braderie in Kudelstaart, maar op het WK. In een stadion. Live op tv. Het kan dus nog gekker.
Voor wie niet genoeg kan krijgen van voetbal, of voor wie tijdens de wedstrijden liever iets anders doet, hier nog even wat lees-, kijk- en luistertips.
Hard Gras 60 - Van Didi tot Kaka - Michel van Egmond en Marcel van Roosmalen
Twee van mijn favoriete schrijvers, samen op pad in Rio de Janeiro, om daar verslag te doen van een land dat voetbal ademt. Leest, zoals je van die twee gewend bent, makkelijk weg en zit ook vol humor.
Toen Nederland nog meedeed - Studio Spaan
Nederland doet gewoon mee dit jaar, maar toen ze niet meededen in 2002 leverde dat de legendarische serie Toen Nederland nog meedeed op. Gemaakt door Studio Spaan, inclusief alle typetjes. Wie goed zoekt kan alle afleveringen nog terugvinden, hieronder die over het WK van 1998.
Het Heinen-geheugen - podcast van Frank Heinen
In vorm totaal niet te vergelijken met ‘Toen Nederland nog meedeed’, maar geeft toch hetzelfde gevoel. Een trip down memory lane voor Frank Heinen die de WK’s uit zijn jeugd bespreekt. Op z’n Frank Heinens. Als dit je bevalt, lees dan ook zijn boek Reizen is onzin, dat gaat niet direct over voetbal, maar er zitten uiteraard wel referenties naar sport in.
Gianni’s Imperium - Podcast
Opvolger van Mino’s Imperium, inhoudelijk weer erg sterke podcast over alle schimmige zaken rondom Gianni Infantino. Vooral met het huidige WK interessant om te luisteren.
Robert Enke - Ronald Reng - Boek
Een boek om het voetbal een beetje in perspectief te plaatsen. Ingrijpende biografie over de Duitse keeper Robert Enke die zichzelf van het leven beroofde. Over de immense druk die voetbal met zich meebrengt en hoe dit sommige spelers te veel wordt. Een stuk sterker dan de onlangs gehypte campagne en documentaire over huilende voetballers.
The Louis Theroux Podcast met Gary Lineker
Interview met het gezicht van Match of the Day, maar ook van vele WK’s (als speler en als presentator). Over hoe hij en de BBC uit elkaar groeiden, maar ook over zijn beroemde poep-incident en de Hand van God.
Opmerkingen