Lichtmasten & Lange mouwen: Arminia Bielefeld en het Bielefeldcomplot

Bielefeld, een nietszeggende Duitse stad, zoals er zoveel nietszeggende Duitse steden zijn. Je kunt er prima een biertje drinken, een braadworst eten en een voetbalwedstrijd bezoeken. Maar je zal niet snel iemand aanraden om daar naartoe te gaan. Het is geen Barcelona, Rome, Londen of Parijs. Geen hidden gem of Insta-pareltje. 

Het is wel de stad van een van de eerste internetcomplottheorieën: Die Bielefeldverschwörung. Dit begon als een satirisch grapje op Usenet (ik heb hier geen verstand van, maar als het goed is, is dit een soort voorloper van het internet in de jaren 90). Kort gezegd is de theorie (en de grap) dat Bielefeld niet bestaat, maar een verzinsel is van de CIA, de Mossad, de Duitse regering of zelfs aliens. Die zouden ons wijs willen maken dat Bielefeld bestaat, om ons zo af te leiden van wat ze echt van plan zijn. 

De test die moet bewijzen dat Bielefeld niet bestaat, is het stellen van drie vragen: Ben je ooit in Bielefeld geweest? Ken je iemand uit Bielefeld? Ken je iemand die ooit in Bielefeld is geweest?

Voor veel mensen, wereldwijd, is het antwoord op alle drie de vragen: nee. Kortom, dan zal Bielefeld ook wel niet bestaan. 

Maar wat heeft dit met voetbal te maken?

Wie het bestaan van Bielefeld ontkent, ontkent daarmee direct het bestaan van Arminia Bielefeld. Tot een jaar geleden viel over Arminia eigenlijk hetzelfde te zeggen. Als je zou vragen aan mensen of ze ooit bij Arminia zijn geweest, iemand kennen die er fan van is, of iemand kennen die er ooit geweest is, zou voor velen het antwoord op alle drie de vragen ‘nee’ zijn geweest. 

Niet als je het aan mij zou hebben gevraagd trouwens, want in 2023 stond ik toch echt in de SchücoArena. Het was koud, we waren laat (wie ontevreden is met de NS zou eens met de Deutsche Bahn moeten gaan) en we hadden al meer dan genoeg bier op. Van de spelers van Arminia kenden we niemand, bij Rostock stonden Rick van Drongelen en John Verhoek in de basis. 

Maar dat was allemaal van ondergeschikt belang. Het stadion was goed gevuld, met meer dan 22.000 man (ze stonden onderaan in de 2. Bundesliga op dit moment) en zoals gewoonlijk in Duitsland waren deze 22.000 goed bij stem. Waaronder deze jonge ultra’s.

Support your locals

Jonge kinderen in de hekken, in een vol stadion op een koude winterdag in 2023. Hun ouders hadden ze kaarten kunnen kopen voor een van de grotere clubs in de regio: Borussia Dortmund, Bayer Leverkusen of Schalke 04, maar ze namen ze mee naar de SchücoArena. Waar de thuisploeg naar alle waarschijnlijkheid tegen de volgende nederlaag aan zou lopen. 

Arminia Bielefeld dus. Geen club waarvan je honderden shirtjes ziet op de camping in Italië. Geen club met een roemruchte historie. Geen club waarvoor vliegtuigen vol Japanners met iPads naar Duitsland komen. Maar wel een club waar je met trots fan van mag zijn. En dat mocht je ook al voordat ze in 2024/2025 een topseizoen beleefden. 

Want er zal vast een belletje bij je zijn gaan rinkelen, ook als je geen groot kenner of liefhebber van het Duitse voetbal bent. Arminia is namelijk de club die vorig jaar verrassend de finale van de DFB Pokal haalde, als 3. Bundesliga-club nog wel. Ze verloren die finale helaas van Stuttgart, maar wisten later nog wel te promoveren naar de 2. Bundesliga (waar ze nu trouwens ook weer ergens onderaan bungelen).

Maar anderhalf jaar eerder was er van die euforie niks te bekennen. Al zou je dat niet denken als je de kinderen daar in het hek zag hangen. Mini-ultra’s met oorbeschermers op. Handjes aan de hekken. Muts en sjaal tegen de kou. Trotse, volop bierdrinkende vaders eronder om ze op te vangen en om hun lokale trots toe te zingen. Daarboven (de ultra’s staan niet vooraan op de tribune) 90 minuten sfeer, gezang, trommels en vlaggen. 

Rostock won, 0-1. Al zou je ook prima kunnen ontkennen dat deze wedstrijd ooit gespeeld is. Ken jij iemand die er was? Ken jij iemand die de wedstrijd gezien heeft? Was je er zelf bij? 

Voor Lichtmasten & Lange mouwen schrijf ik verhalen over buitenlandse clubs waarvan ik een wedstrijd heb bezocht of een shirt heb gekocht. Zo schieten we van België naar de Balkan en van Colombia naar Schotland. Niet over de Real Madrids en Liverpools van deze wereld, maar over clubs die misschien net iets minder aandacht krijgen, maar wel meer aandacht zouden verdienen. 

Over shirts met lange mouwen, stadions met scheve lichtmasten, volle tribunes, vergeten voetballers en onnavolgbare mascottes.